Przejazd przez Austrię do włoskich Alp i Dolomitów

Trasa przez Brenner na terenie Austrii prowadzi autostradą A13 Brenner Autobahn, a ASFINAG traktuje całą tę drogę jako opłatę odcinkową, z której można korzystać bez winiety. Bilet obejmuje wyłącznie A13.

Sama strona produktu A13 ASFINAG poleca podróżnym zwrócić uwagę na obowiązek winiety na autostradzie A12 Inntal Autobahn. Niezależnie od tego, czy dojeżdża się od strony Kufstein, czy przez okolice Innsbrucka, dojazd jest siecią płatną, a Brenner jest opłacany osobno, więc kierowca, który kupi tylko jedno z tych dwóch, kupi niewłaściwą połowę.

Samochód przekraczający granicę w ciągu jednego dnia kupuje więc dwie rzeczy: 1-dniowa austriacka winieta na A12 oraz bilet A13 na Brenner. Tydzień lub więcej po włoskiej stronie, z powrotem tą samą trasą, to zwykle 10-dniowa winieta plus dwa bilety na Brenner.

Na Brennerze austriacka A13 przechodzi we włoską A22 Autostrada del Brennero, zarządzaną przez spółkę Autostrada del Brennero S.p.A. z Trydentu. To inny koncesjonariusz pobierający własną opłatę, więc austriacki bilet kończy się na granicy, a włoski zaczyna się właśnie tam.

Włochy nie stosują winiety. Większość ich sieci działa w systemie zamkniętym: przy wjeździe na autostradę pobiera się bilet, przy zjeździe oddaje się go, a opłata naliczana jest za rzeczywiście przejechany dystans, według stawki za kilometr zależnej od klasy pojazdu i koncesjonariusza danego odcinka, powiększonej o VAT. Mniejszość odcinków w pobliżu miast pobiera opłatę ryczałtową, ponieważ nie da się tam śledzić wjazdu i wyjazdu.

Decyzję, który zjazd wybrać, trzeba podjąć jeszcze przed granicą; każdy z nich jest oznaczony na samej A22.

• Varna i Bressanone (Vahrn, Brixen) na SS49 w kierunku Val Pusteria, a stamtąd SS244 w górę Val Badia do Alta Badia.
• Chiusa (Klausen) na SS242 w kierunku Val Gardena, przez przełęcz Passo Gardena.
• SS49 aż do Dobbiaco (Toblach), a następnie SS51 w kierunku Cortina d'Ampezzo i Cadore.
• Trento Nord, Trento Sud, San Michele all'Adige i Rovereto Sud w kierunku Dolomitów Trydenckich, w tym Madonna di Campiglio.

B179 Fernpassstraße i B180 Reschenstraße to tyrolskie drogi krajowe administrowane przez kraj związkowy Tyrol, niebędące częścią sieci autostrad i dróg ekspresowych ASFINAG, więc na samych tych drogach nie pobiera się ani winiety, ani opłaty odcinkowej. Żadna z nich nie styka się z A13, więc obie całkowicie omijają opłatę na Brennerze.

Przełęcz Reschen prowadzi z Tyrolu do Vinschgau i Val Venosta, skąd wiedzie dojazd do Schöneben w Nauders i Reschen, do Watles oraz do Sulden w masywie Ortles. Schöneben oraz wyciągi w Nauders i Watles tworzą razem transgraniczny obszar narciarski Two-Country Ski Arena.

Fernpass sam w sobie nie prowadzi do żadnego włoskiego obszaru narciarskiego. Kraj związkowy Tyrol określa B179 jako jedyne całoroczne połączenie między Außerfern a Tyrolem Wewnętrznym na terenie Austrii, a przy podróży na południe pełni ono funkcję drogi dojazdowej przez Nassereith, Imst i Landeck w kierunku tego samego korytarza Reschen.

Nie należy tego odczytywać jako przejazdu z Niemiec do Tyrolu Południowego całkowicie bez winiety. To, w jaki sposób połączy się obie przełęcze, może wprowadzić kierowcę na A12 lub S16, a te są siecią płatną niezależnie od miejsca wjazdu.

Na A22 obowiązek posiadania wyposażenia zimowego trwa od 15 listopada do 15 kwietnia i obowiązuje nawet przy zupełnym braku śniegu czy lodu. Operator stwierdza to wprost: przez cały ten okres wymagane są założone opony zimowe albo łańcuchy śniegowe na pokładzie, a dotyczy to zagranicznego samochodu dokładnie tak samo jak włoskiego.

Po stronie austriackiej działa to inaczej. Na północ od Brenneru wymóg jest warunkowy i obowiązuje tylko wtedy, gdy na drodze zalega śnieg, błoto pośniegowe lub lód, w okresie od 1 listopada do 15 kwietnia. Samochód, który w suchą styczniową pogodę jest legalny na A12 na oponach letnich i bez łańcuchów w bagażniku, nie jest legalny na A22.

Włochy również nie ustalają jednej ogólnokrajowej daty. Na mocy artykułu 6 Kodeksu Drogowego (Codice della Strada) każdy zarządca drogi wprowadza własny obowiązek w drodze rozporządzenia, o czym wprost informuje policja państwowa: to podmioty zarządzające drogami określają lokalne zasady. Najczęściej spotykany zakres to 15 listopada do 15 kwietnia, niektóre obszary na południu nie wprowadzają żadnego obowiązku, a obszary górskie różnią się co do dat.

Wymaganym wyposażeniem są opony zimowe oznaczone M+S, MS, M-S lub M&S z odpowiednim symbolem prędkości, łańcuchy śniegowe, albo opony z kolcami w przypadku pojazdu poniżej 3,5 tony, przy czym opony i łańcuchy traktowane są jako rozwiązania alternatywne wobec siebie. Opony zimowe w połączeniu z kompletem łańcuchów w bagażniku spełniają wymogi obu krajów jednocześnie, niezależnie od tego, jaka będzie tego dnia pogoda.